دورم... واسه من زندگي سرده........نکنه تو هم غريبي.... کاش مي شد اشکاتو پاک

کرد........بميرم تو هم بريدي... چه تبسم قشنگي........وقتي به غمها بخندي... آخه ارزشي

نداره........دل به اين دنيا ببندي.... نازنين دنيا همينه........اونکه خواب بود بدترينه..... نکنه

تنهات گذاشته........آخره عشقها همينه...... ميدوني چقدر عزيزه........قطره سپيد شبنم....... مثل

اون اشکاي نازت.......رو تن گلهاي مريم........ نازنين خدا بزرگه........غم و از خودت جدا

کن............ بدونكه با توبودن مثل ستاره زيبا ست...........

       ي کاش قانون دوستي ، جدايي ودوری نداشت

باز من تنهایم

     باز من سرگردان

             از خودم می پرسم:

                       به که باید دل بست

                                 به که باید پیوست

                                          به دیاری که پر از دیوار است

                                                   یا به افسانه دوست!

                                                                   نمی گویم فراموشم نکن

              اما بیاد آور اسیری را که هرگز فراموشت نخواهد کرد

               ازغم ها لبریزم

   کوه صبور شانه ام از بارغم ها خم

                من قصه دردم

   تنها دو دست مهربان تو پناه من

عشق تو همچون پر مهتاب است

تابیده بی خبر به لجن زاری

باران رحمتی است که می بارد

بر سنگلاخ قلب گنه کاری

   زندگی در غلتانی است به نام اشک

   زندگی اینه شکسته ای است به نام دل

   زندگی درد جانسوزی است به نام اه

این طایفه را غصه رنج دیگران نیست

ای هموطنان باری اگر هست ببندیم

کاین ملک اقامتگاه ما رهگذران نیست